… då alt er eit ork. Den onsdagen då det er umogleg å konsentrere seg nok til å få med seg det ein les om. Den onsdagen då eg har lest fem sider på veldig lang tid. Den onsdagen der eg måtte koke meg to koppar sterk(!) kaffi i presskanna for å halde meg våken. Den onsdagen eg skreiv “den tysdagen” i staden for “den onsdagen” om lag fem gongar før eg merka at det var feil dag.
Denne onsdagen er eg trøytt. Neste onsdag er eg nok også trøytt, men då er det juleferie. Neste onsdag kan eg vere så trøytt eg berre vil, utan at det gjer noko som helst. Neste onsdag vert ein herleg onsdag.
Kom blåne, kom jente, kom gut. Snart kommer jula til Blåfjell. Klinger i hei, klinger i li. Hei ho! Må denne dagen bli god. I dag er det 1. desember. Alle nissunger små opp å stå, ut å gå, det er 1. desember i dag. Snart er det kveld i stall og i låve, nå skal alle nissunger sove.
Nei, Jul I Svingen var det viss. Og Vazelina.
1. desember, ja. Eg har kjøpt ein stygg sjokoladekalendar. Skulle kjøpe flaxkalendar òg, men Coop hadde utselt. Typisk.
Det er aller siste haustdag dette året. I morgon tek vinteren og desembermånaden til. Eg sit ved skrivebordet mitt og kikar på julestjerna og telysa i vindauget. Ute i mørkret kan eg skimte frost og stjerneklar himmel. Eg trur det vert snø snart. Det hadde jo vore litt kjekt med snø på den aller fyrste vinterdagen denne sesongen.
Mandarinskalet frå mandarinen eg åt i stad ligg på eit fat ved sida av meg. Det luktar jul. Snart er det faktisk jul. Eg er forøvrig veldig klar over at det heiter klementin, og ikkje mandarin. Eg seier mandarin fordi eg alltid har sagt det. Kanskje var det mandarin me åt før i tida. Eg har i alle fall funne ut at Noreg ikkje importerar mandarinar lenger, og at mandarinane har kjempemange steinar i seg.
Pedagogikklesing langt ut i kvelden er tragisk, men det må til. Eg må attende til det, sjølv om klokka har passert kvart over ti.
Eg var flink å lese i eit par-tre timar i dag. Dumt at det ikkje vart meir. Men eg har i alle fall gjort mykje anna. Eg tok meg ein tur til sentrum saman med Marte og Siri, og jammen fann eg meg ikkje ein julekjole.
I sentrum var det titusenvis med folk, grunna lysfets på Festplassen. Gjett om me fekk julestemning når Ole Edvard Antonsen spelte så fint har berre greidde! Lysa var fine òg.
Enda meir lys.
Og så kom eg heim att. Eg fekk i meg litt mat før eg tok fatt på ei stor oppgåve – romvask. Eg hugsar heilt ærleg ikkje sist eg vaska romet mitt. Dvs. at det er ei god stund sidan. Trist. Etter mykje tid og mykje grønsåpe er romet fint og ryddig igjen! Eg har til og med hengt opp julestjerna mi.
Ute er det mørkt no. Adventsstaken lyser fint i vindauget. Eg sit på sofaen. Eg har klart å lese nesten eit heilt kapittel i pedagogikk i dag. Dårleg, men slik er det. I morgon må eg få lest. Jammen flaks at eg har så dårleg studeringsmoral for tida. Eg gler meg berre til juleferie.
Eg har i alle fall gjort noko kjekt i dag, då. Eg har teke til på julebaksten. Eg har baka julemannar. (Eg er forøvrig veldig klar over at skrivemåten er julemenn, men eg kallar det julemannar. Så då vert skrivemåten slik.) Eg tvilar på om eg kjem til å bake fleire sortar, i alle fall ikkje før eg reiser heim. Heime skal eg lage drops, i store mengder!
Men julemannane vart i alle fall veldig gode. No skal eg snart få på med skikkelege kle, og så skal eg på adventskos i Rogagaten. Eg gler meg! Ha ein kjempefin fredagskveld.
I dag har me laga julesongar på skulen. Me fekk utdelt tekst og måtte lage melodi sjølv. Dette må vere ein av dei kjekkaste timane eg har hatt hittil!
Teksten me lagde melodi til var slik:
Et lite barn ble født i stallen
Og stjernen viste vei
og englene de sang om fred på jord
for hyrdene på marken
som passet på sauene sine (Tekst: S.B.)
Elles har eg hatt ein plan om å lese pedagogikk, men no er klokka kvart på sju og det er vel berre å innsjå at det ikkje kjem til å verte gjort så mykje i løpet av kvelden. No er det helg, og i helga skal eg lese masse masse.
God helg alle saman! (Om to veker er eg heime på juleferie. Hurra!)
I Hordagaten har me leika at det har vorte 1. sundag i advent. I alle fall i stova. Dette fordi me ikkje skal vere her så lenge i desember, så me ville utnytte den sjuarma lysestaken til Ingvild så lenge me kan. Det er tidleg, men koseleg.
Elles er det mykje ein kan finne på dersom ein ikkje orkar lekser. Lekser må ein eigentleg gjere, sidan det er to veker til kunnskapstest i pedagogikk og èi veke til julekonsert. Men eg har i alle fall brukt opp leksetid på meiningslaus fotografering.
To bilete på ein post og no skal eg gjere lekser. Ha ein fin kveld!
Om èin månad er det vesle julaftan. Sjukt. Om to veker og tre dagar reiser eg heim på juleferie. Enda sjukare. Bergensbutikkane har fått inn mykje julegreier, og gatene er pynta med julelys og juletre. Peparkakebyen er knust, men snart up and going igjen, trur eg. Jule-Bergen er i anmarsj. Jule-Mari òg. Komande sundag er det 1. sundag i advent (, samt byrjinga på eit nytt kyrkjeår – for særskilt interesserte, hehe). Tysdag neste veke er det Jul i Svingen, julekalendar og heile 1. desember-greia. Jula 2009 vert digg!
I jula brukar det ikkje å vere snø så veldig ofte, men av og til glimtar det til. Her frå jula 2008:
Denne veka var på førehand tungt og grusom, etter seks veker opphald frå vanleg skule. Slik har den ikkje vore hittil. Onsdag hadde me sjølvstudium/fri både i høyrelære og religion og jammen har me ikkje fri i didaktikk i morgon òg! Eg har skrive ei heilt RLE-oppgåve (saman med praksisgruppa mi), eg har hatt kor og lært meg spanske ord, eg har sunge julesongar, eg har lært om livssynshumanisme. Veka har ikkje vore ekstraordinært tung, og hurra for det!
Elles har fiskane vorte store! Nokre har fått namn. Speedo til dømes. Speedo er den største. Han er rask òg. Og så er der ein fisk som berre har vorte større i breidda. Han er tjukk, ja, nesten feit, og kort. Stakar. Speedy er i alle fall litt for kjapp til at eg rekk å fokusere skikkeleg. Men er han i alle fall.
Eg er glad for at det gjekk fint med didaktikkoppgåva i pedagogikk. Eg er glad for nachos til middag. Eg er glad for at det er tre veker til juleferie.
Størst av alt: Eg er uendeleg glad på to kjekke vener sine vegne. Dei tok like godt å trulova seg i helga! Hurra for kjærleiken og hurra for dei! ♥
… er ikkje noko ein har mykje av for tida. Likevel klarer eg å prestere å kjøpe ting på H&M. Ein underkjole, ullstrømper og ein raud/lilla kjole eg har i grønt frå før. Jaja. Vert kjekt å få pakke i posten då i alle fall. Og no er det jo allereie betalt også. Eg gler meg!
No hadde eg tenkt til å tjuvstarte på jula med å skrive ynskjelista mi, men så kom eg på at eg er verdas dårlegaste på ynskjelister. Då får det berre vere med tanken. Dessutan skal ein ikkje starte på jula før 1. sundag i advent. Basta.
Det er ikkje greitt når ein set av helga til å ta igjen enorme mengder med pedagogikklesing, og heller finn ut at ein skal jukse med Grey’s Anatomy og sjå nye episoder på nettet. Mange nye episoder på nettet. Denne helga har eg lest to kapittel, det eine var på om lag femti sider, medan det andre var på kanskje sju. Ikkje særskilt imponerande, Mari. Full skjerpings!
Elles grur eg meg til å byrje på skule i morgon. Attende til røyndomen. Attende til milevis med lesing. Attende til å ikkje ha tid til å øve på verken gitar, song, kor eller høyrelære. Attende til å ikkje rekke over alt.
Jammen flaks at det berre er tre og ei halv veke til juleferie! Den dagen skal eg jammen vere glad!
Eg vil at dagane skal vere slik. Eg vil at kvardagen skal vere fylt med fine telys som kvikkar opp stemninga når ein må lese sider i tusental. Eg skal kjøpe fleire telys i morgon den dag.
Så fort som ingenting, nei, så fort som eit olja lyn har det gått fem veker. Det kjennest ut som kanskje to. Eg er ferdig i praksis i dag. Det er digg! Men samstundes er det trist å ikkje skulle vere med verdas kjekkaste andreklassingar framover også.
I alle fall, no startar hardkøyret fram mot jul. I helga må eg lese pedagoikk og øve på gitar. Hoi hoi! Elles skal me snart framføre det spanske requiemet på julekonsert, noko som vert stress sidan me ikkje kan noko som helst av satsane.
Ha ei fin helg! Klokka kjennest som kanskje 22.00 på fredags kveld no, i staden er ho 15:37 og eg gler meg til Home and Away.
Eigentleg så likar eg ikkje fotball. I alle fall ikkje når det ikkje er nokon særskilte ting som gjer at eg skal sjå på fotball. I dag spelte Ålesund cupfinale mot Molde. Som den sunnmøringen eg er, kunne eg ikkje gjere anna enn å heie på Ålesund, og jammen vann ikkje dei! Det var spennande òg! Straffesparkkonkurranse og heile pakka. God jobba, Aafk! Eg er stolt over å vere sunnmøring i dag! (Eg er det elles òg, men ekstra akkurat i dag.)
No har du kome fram til Mari Antonsen Stubbmo sin blogg. Eg er 21 år og kjem frå fagre Dalsfjord på Sunnmøre. No for tida bur eg i Bergen, der eg driv å lærer meg å verte lærar. Elles er eg stort sett blid og glad!
Eg er ferdig med praksis. Snart er det desember. 9. desember har eg siste skuledag, og det kjennest heilt fantastisk! Eg gler meg til juleferie, julekos og julemat. Ja, og ikkje minst gler eg meg til 1. desember, for då kan eg ete både mandarin og drikke julebrus! Hurra for det.
